3.3. Wszechświat cykliczny – Twierdzenie o powrotach

Źródło: “Ostateczne wyjaśnienie wszechświata” – Michał Heller

Twierdzenie Poincarego:

W systemie punktów materialnych pozostających pod działaniem sił, które zależą jedynie od położenia w przestrzeni, raz zachodzący stan ruchu, określony przez konfigurację i prędkość, z biegiem czasu raz jeszcze, a nawet nieskończenie wiele razy, będzie musiał powracać z dowolnym przybliżeniem, jeżeli założyć, że zarówno współrzędne, jaki i prędkości będą rosły w nieskończoność.

Wnioski z twierdzenia Pouncarego były zbyt mocną pokusą, by ich nie zastosować do spekulacji na temat losów wszechświata. Jednak taka idea wszechświata jest w pewnym sensie sprzeczna z drugą zasadą termodynamiki.

Problem ten jednak wyjaśnił Boltzmann. Prawa termodynamiki mają statystyczny charakter i to jedynie w długiej skali czasowej.

Przestrzenna zamkniętość byłaby geometrycznym odpowiednikiem idei izolowanego układu termodynamicznego, a oscylujące modele Friedmana stanowiłyby relatywistyczną realizację cykliczności świata.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: