3.1. Wszechświat cykliczny – Problem początku

Źródło: “Ostateczne wyjaśnienie wszechświata” – Michał Heller

Stało się oczywiste, ze nie da się utrzymać wieczności wszechświata. Wszechświat nie jest statyczny, lecz dynamiczny, a to generuje zagadnienie początku.  Skoro wszechświat się rozszerza to dzisiejsza materia i energia wszechświata musiała znajdować się w stanie gigantycznego ściśnięcia.

W naukowej kosmologii idea początku jest niepożądana, także z czysto metodologicznych względów. W równaniach dynamicznych obowiązuje zasada determinizmu. Równania jakich użył Friedman do opisu ewolucji modeli kosmologicznych są układami dynamicznymi w sensie fizyki klasycznej, a mimo to klasyczne wyjaśnienie ewolucji kosmologicznej załamuje się w nich. Nie można wyliczyć stanów wszechświata „przed początkiem”.

W modelach Friedmana jeżeli czas dąży do początku to średnia gęstość materii, ciśnienie i temperatura dąży do nieskończoności. Wprowadza to do fizyki „niefizyczne” elementy. Z tej racji na określenie „początku” pojawiającego się w modelach kosmologicznych przyjęła się nazywać osobliwość początkowa. Co stanowi nie lada problem.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: