2.5. Kłopoty z wiecznością wszechświata – Rozszerzająca się pustka

Źródło: “Ostateczne wyjaśnienie wszechświata” – Michał Heller

w 1917 r. de Sitter opublikował pracę, w której przedstawił nowe kosmologiczne rozwiązanie równań Einsteina. W rozwiązaniu tym gęstość materii równa się zeru. Innymi słowy, model de Sittera jest pusty, a mimo to struktura czasoprzestrzenna jest w nim dobrze określona. Zasada Macha nie jest spełniona. Świat de Sittera jest pusty, ale jego przestrzeń rozszerza się.

Doświadczenia potwierdziły te obliczenia.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: